به اهل سنّت دارد ، جمع شده است . طريق سوّم : دعواى عدم ذكر وصف غيبت طولانى براى حضرت مهدى موعود - عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف - از جناب رسالت مآب ، يا از روى جهل است يا از وجههء تجاهل است . امّا روات اماميّه ، اين وصف را به نحو تواتر از حضرت رسول و امير المؤمنين نقل كرده‌اند و در ميان اين روات ، جماعتى هستند كه اهل سنّت ، ايشان را مدح و توصيف كرده‌اند و به صدق و ثقه بودن ايشان و با ديانت و امانت بودنشان حكم نموده‌اند و كفى في مقام اثبات بيان هذا الوصف لجنابه عليه السّلام عن النّبى صلّى اللّه عليه و إله بنقلهم . امّا روات عامّه ، هم صريحا اخبار حضرت رسول را به غيبت مهدى عليه السّلام نقل كرده‌اند و هم ضمنا چه نصّ نبوى را بر اين روايت كرده‌اند كه فرزند نهم امام حسين عليه السّلام ، مهدى است . نيز خروج آن حضرت را كه پيغمبر در آخر الزمان مهدى ناميده روايت كرده‌اند و ميان اين دو صنف از روايت جز به تحقّق تولّد و وجود آن سرور و غيبتش در اين مدّت متماديّه از انظار نوع بشر جمع نشود ، « و اللّه الهادى عباده إلى الخير و الصّارف عن الشرّ » . [ شبههء سوم : عدم اشاره به كودكى حضرت در روايات ] 3 صبيحة بدان شبههء سوّم مخالفين ، دربارهء آن وجود مقدّس و ذات اقدس كه نظير شبههء ماضيه است ، اين است كه شما معتقديد آن حضرت در سنّ چهار يا پنج سالگى حكمت و صفت امامت را داراست ، حال آن‌كه حضرت پيغمبر در آن اخبار متواتره اين وصف را در ضمن صفاتى كه براى حضرت مهدى ذكر فرموده ، بيان ننموده ، با آن‌كه اين صفت چون از صفات جليلهء جميله است ، اولى به ذكر و بيان بود .